Mooi om te lezen PDF Afdrukken E-mailadres
Zo klein en teer
Ze komen telkens weer
Zorgmoeder Bic pakt ze over van moeder natuur
En je zorgt voor ze tot het laatste uur
Vele kleintjes worden groot en sterk
Dankzij jouw liefdevolle werk
Soms hebben de katjes teveel schade opgelopen
Maar jij blijft tot de laatste snik hopen
Je geeft ze een thuis met liefde en plezier
Je mag trots zijn op jezelf en fier
Ook Inti heeft genoten van je aandacht
Ik weet zeker dat ze je toelacht
Soms is het fijner aan de overzijde
Weg van de pijn en het lijden
Elk mens en dier heeft op aarde een plek
En door jouw opvang is Inti meer dan een vage vlek
Nu zal ze herinnerd worden in menig hart
Ook al is sterven nog zo hard
Je neemt afscheid van een lief dier
Maar ze had door jou een plekje hier !!

 

Hieronder het alleszeggende gedicht van Bianca voor lieve kleine Senna

Lieve Senna 

Als kittentje van een week of vier kwam je hier

Geboren in een heg ergens langs een weg 

Je was vreselijk bang en je vertrouwen in mij duurde erg lang

Maar ik had ontzettend veel geduld met jou

je in mijn armen sluiten was alles wat ik wou 

Ik heb je al mijn liefde gegeven die ik in me had

en gelukkig voelde jij dat

De dag dat ik je voor het eerst mocht aaien zal ik nooit meer vergeten

dat moment moest ik ook aan iedereen laten weten 

Je vertrouwen in mij begon met de dag te groeien

onze band begon prachtig mooi te bloeien

Je bent altijd wat bang voor anderen gebleven

maar mij heb je al je liefde gegeven 

Drie maanden mocht je bij mij zijn

en die maanden waren voor ons beide heel fijn

Toen kwam er iemand die jou een gouden mandje wilde geven

Samen met je zus Silke mocht je daar wonen de rest van je leven 

Zij zou mijn goede zorgen overnemen want dat is ook altijd mijn streven

Maar oh meisje, wat heb ik mij vergist als ik dit toch van tevoren wist........

Jullie waren net èèn dagje daar en door onoplettendheid van haar

zijn jullie met z'n tweetjes weggelopen door het kattenluik,

want die stond gewoon open 

Pas een dag later werd ik op de hoogte gebracht

vanaf die dag ben ik gaan zoeken dag èn nacht

Vele mensen leefden met ons mee

maar ik voelde me als een drenkeling op zee 

Zoveel zorgen,machteloosheid, moedeloos, tranen gingen met me op de loop

maar toch elke keer weer een beetje hoop

Twaalf dagen lang heeft mijn zoekaktie geduurd

en toen dat telefoontje van de dierenambulance

je was gevonden op een drukke weg niet ver uit de buurt 

Onder een auto gekomen,niet overleefd.....

de grond zakte onder mijn voeten vandaan

Hartverscheurend liet ik mij gaan

Ik heb gegild want lieve Senna, dit heb ik echt niet voor jou gewild

 Ik heb je toen van de straat gered

zodat je altijd kon genieten van een lekker warm gespreid bed

Waarom moest jouw leventje eindigen zoals het begonnen is?

dat jij er niet meer bent is zo'n enorm gemis 

Mijn wens jou een heel gelukkig leven te geven

daarmee bedoelde ik niet dat je maar vier maandjes mocht leven

Ik ben kapot van verdriet jou vergeten zal ik echt nooit niet 

Binnenkort haal ik je weer naar huis want meisje dit was echt jouw "thuis"

Bedankt voor het vertrouwen wat je in mij had

dag mijn lieve kleine schat 

 

Je vrouwtje Bic

 

    

 

Heey toffe vriendjes en vriendinnetjes!

Ik heb jullie iets gaafs te vertellen

Ik heb voor het eerst in mijn leventje een echte levende muis gevangen

Tot nu toe heb ik altijd geoefend met van die zogenaamde nepmuizen

Is ook leuk hoor, maar die dingen bewegen alleen maar als je er zelf tegenaan mept

Maar nu hebben we een echte levende muis van vrouwtje gekregen, Cool hè

De eerste keer dat we hem zagen lopen werden we allemaal heel gek

En allemaal tegelijk renden we erachteraan

Zo'n muisje is best wel snel hoor, vergis je niet

Maar natuurlijk kregen we het altijd voor elkaar om er bovenop te duiken

Alleen vond vrouwtje dat niet goed en dan "redde" ze die muis uit onze klauwtjes

Flauw hoor, koopt ze zo'n muis voor ons en dan pakt ze hem weer af

Maar Jim zou Jim niet zijn als hij het niet zou blijven proberen

Verschillende pogingen gedaan,

maar elke keer verprutste vrouwtje het weer door die muis op te pakken

Maar het is me lekker toch gelukt

Terwijl vrouwtje bezig was in de keuken, greep ik mijn kans

Ik zag die muis weer door de kamer wandelen

Heel langzaam sloop ik erop af

(heb ik allemaal afgekeken van Mica,want hij kan enorm goed muizen vangen)

Sluipen zei Mica tegen me, je moet sluipen

en dan heel langzaam pootje voor pootje richting die muis gaan

En ik deed dus precies wat Mica mij geleerd heeft

En met resultaat

Ik had hem mooi te pakken

Heel trots liep ik met de muis in mijn bek door de kamer rond,

iedereen moest natuurlijk zien dat het mij gelukt was

 Maar toen zag vrouwtje het ook en ze stormde op me af en zei "laat los Jim"

Ja echt niet hè, het is nu mijn muis en die laat ik niet meer gaan

Maar toen pakte vrouwtje hem gewoon van me af,

ze zei dat ik dat nooit meer mocht doen

Nouja zeg, wat is dat nou toch

Ze begon die muis helemaal te knuffelen

Ik dacht dat vrouwtje helemaal gek was van katten,

nu blijkt ze ook al gek te zijn van muizen, onze vijanden

Toen zei vrouwtje dat dit helemaal geen muis is, maar ook een poesje

Een poesje????

Ja haha geloof je het zelf.........heb je die oren gezien?

Als dit een soortgenoot van mij is dan schaam ik mij dood hoor

Vrouwtje gaat zelfs wel heel ver in haar muizenliefde

want ze heeft de muis zelfs een naam gegeven

Pablo

Nou wij noemen hem pablOOR

Wat vinden jullie er nou van soortgenootjes?

Dit is toch geen poesje? Dit is toch een echte muis?

Nu moet ik wachten op mijn volgende kans om hem te pakken

Dat zal niet meevallen want vrouwtje draagt dat ding de hele dag bij zich

Nu heeft ze zelfs iets gemaakt wat ze zelf een kittenbuideltje noemt

Van een sjaal heeft ze dat gemaakt, die draagt ze dan terwijl die muis erin ligt

En af en toe piept dat koppie er dan net bovenuit

Ze neemt hem zelfs vaak even mee naar bed

Nou ja zeg wie gaat er nu met een muis in bed liggen

Dat vrouwtje van ons heeft een kronkel in haar kop gekregen 

Maar ik wacht mijn kans rustig af hoor

  Koppie Jim

*****

 

Zo klein nog,zwervend op straat

je weet nooit wat de dag je brengen gaat

Je mama probeert zo goed ze kan voor haar 7 kindjes te zorgen

maar redden jullie het allemaal wel tot morgen?

 

Het regent en je bibbert van de kou

je lipjes zien zelfs al helemaal blauw

Je ligt dicht tegen je mama aan

maar soms moet je haar even laten gaan

 

Mama moet natuurlijk zelf ook eten

alleen zal ze niet zo snel weten

waar ze dat moet vinden

Toen ze nog bij mensen woonde hoefde ze zich daar niet over op te winden

 

Maar nu hebben die mensen haar op straat gezet

en moet mama maar zien dat ze zich red

Ze heeft het erg zwaar met haar ukken

Zal het haar wel allemaal lukken?

 

Op een dag komen er mensen dichterbij

Mama is heel erg blij

maar jij slaat doodsangsten uit

en krabt en blaast heel luid

 

Je weet niet dat de mensen het goed bedoelen

want jij hebt nog nooit in je leventje met ze mogen kroelen

Je beet de mensen heel hard in hun handen

met je vlijmscherpe tanden

 

En ook al was jij helemaal niet blij

ik was dat wel,want eindelijk waren jullie allemaal bij mij

Al snel kwam je erachter dat het toch best wel fijn was

Met de droge warme mandjes en al het eten was je erg in je sas

 

In het begin was je nog heel erg bang voor mij

je kwam ook echt niet dichterbij

Maar je voelde al heel snel aan

dat ik heel erg met je was begaan

 

Helemaal in elkaar gedoken onderging je de eerste aaien

ik probeerde je te paaien

Er ging een genot door je lijf die je nog nooit eerder had gevoeld

en al gauw werd je maar wat graag door mij gekroeld

 

Vanaf dat moment week je niet meer van mijn zijde

we genoten beide

Ik ben zo blij dat ik jouw de kans heb kunnen geven

om de liefde van mensen te mogen beleven

 

Ik geniet enorm van jouw dankbaarheid

je knuffelt mij de hele tijd

Slapen doe je het liefste op mijn schoot

en dat voor een kitten uit de goot!

 

Eerst was je een klein schuw angstig dier

en nu heb je het grootste plezier

Je bent een knuffel eerste klas

en daar ben ik enorm mee in mijn sas

 

Weer een kleintje mogen redden van de koude boze straat

en waar het na een zwaar begin nu supergoed mee gaat

Om dit te mogen doen vind ik een enorme eer

Ook al doet het zien van al dit leed heel veel zeer

 

Maar de liefde die je ervoor terug krijgt van de diertjes is onbetaalbaar

Het blijft onvoorstelbaar

dat er mensen zijn die dit vreselijke leed op hun geweten hebben

Ik heb hier ook geen woorden voor

Maar zolang mensen bezig blijven met deze vorm van dierenmishandeling

blijf ik me voor deze arme diertjes inzetten en ga ik hiermee door

 

Voor jouw was ik er net op tijd  kleine uk

en na jouw zullen er nog veel meer volgen die mogen genieten van dit geluk

Het is zo fijn om te zien hoeveel plezier jij nu beleeft

dank je wel voor alle knuffels kopjes en likjes die jij me dagelijks geeft

 

Pleegvrouwtje Bianca 

 

Vroeger.....

Hallo belangstellenden, 

Vroeger speelden we Indiaantje en Cowboytje en schoten met onze pistolen... om enig effect te
hebben gooiden we daarbij met harde zandkluiten, die bij aanraking van gras, straat of een ongelukkige, echt uiteenspatten zodat het werkelijk op rook leek, afkomstig uit onze pistolen. Het naspelen van Ivanhoe en later Floris deed onze lijfjes ook niet veel goed... Wasteil-deksels fungeerden als schilden en zelfgetimmerde houten zwaarden als 'echte'... doordat we soms maar één spijker gebruikten voor het gevest (handgreep), 'schaarde' het kleine houtje zodat het vel van je hand ertussen kwam. Daar schreeuwden we nog veel harder om dan de klappen die we incasseerden op schild (het dreunde door je hele lijfje) en armen en benen... en dan heb ik het nog niet eens over pijlen en boog, katapulten, blaaspijpen met pijltjes met voorin een spijker en over de slinger (na het zien van de Franse jeugdserie Thierry la Fronde, die met een slinger zijn opponenten uitschakelde)...Kortom het was een enerverende tijd, die we ook vulden met hutten bouwen, vlotten, zelfaangelegde fietsbanen (met eronder een gangenstelsel met hutten, die dan ook regelmatig instortten door de vele fietsende jochies op de fietsbaan). De eerste sigaretjes, de bermbranden, instabiele hutten hoog in de bomen van de nabijgelegen boomgaard enz... We hebben het overleefd en meestal ook nog zonder noemenswaardige kwetsuren. Dat waren nog eens tijden!

Vroeger, ja vroeger... dit is voor iedereen die voor 1980 geboren is. Als je na 1980 geboren bent, heeft dit niets met jou te maken. De kinderen van tegenwoordig worden in de watten gelegd. Ben jij als kind opgegroeid in de 50-er, 60-er of 70-er jaren, dan is het, terugkijkend, onvoorstelbaar, dat je zo lang hebt kunnen overleven! Als kind zaten we in de auto zonder gordel en zonder airbags. Onze bedjes waren geschilderd in prachtige kleuren met verf vol met lood en cadmium. De medicijnflesjes uit de apotheek konden we gewoon open krijgen, net als overigens de fles met bleekmiddel. Deuren en ramen bedreigden continue onze vingertjes. Op de fiets hadden we nooit een helm op. We dronken water met de mond aan de kraan in plaats van uit een fles. We bouwden zeepkisten en kwamen er pas op de eerste rit, bergafwaarts, achter, dat we geen rem hadden. Na enige ongelukken konden we daar prima mee omgaan. 's Morgens gingen we naar buiten om te spelen. We bleven de hele dag weg en moesten pas thuis zijn als de straatlantaarns aangingen... Niemand wist waar we waren en we hadden geen mobiele telefoon mee. We sneden ons, braken onze botten en tanden en er werd niemand voor aangeklaagd. Het waren gewoon ongelukken en de enige die schuld had waren we zelf. Kan jij je nog zogenaamde "ongelukken" herinneren? We hadden vechtpartijen en sloegen elkaar een blauw oog. Daar moesten we mee leven. Volwassenen interesseerden zich daar niet voor... 

We aten koekjes, brood met dik boter, dronken Cola en werden evengoed niet te dik. We dronken met vrienden uit dezelfde fles en niemand ging daar dood van. We hadden geen: Playstation, Nintendo, X-box,Videogames, 64 TV-zenders, Videofilm, Surround-Sound, een eigen TV, computer en Internet-chatrooms. Wat wij hadden waren VRIENDEN. We gingen gewoon naar buiten en daar kwamen we elkaar tegen. We gingen naar hun huis en belden aan. Of we gingen soms gewoon naar binnen zonder aan te bellen. En dat zonder van te voren af te spreken en zonder dat onze ouders dat wisten. Niemand bracht ons en niemand haalde ons weer op... Hoe was het in vredesnaam mogelijk?  

We bedachten zelf spelletjes met stokken en tennisballen. We aten wurmen en die leefden niet voor altijd in onze magen verder. Met de stokken prikten we elkaar bijna nooit in de ogen. Met voetballen op straat mocht je alleen meedoen als je goed genoeg was. Als je niet goed genoeg was, moest je met teleurstellingen om leren gaan. Sommige kinderen waren niet zo goed op school als anderen. Ze haalden onvoldoendes en bleven zitten. Dat leidde niet tot emotionele ouderavonden of zelfs tot veranderde prestatienormen. Soms hadden onze daden consequenties. Dat was logisch en daar kon zich niemand voor verstoppen. Als iemand van ons iets verbodens had gedaan, was het normaal, dat de ouders je er niet uithaalden. In tegendeel, ze waren het met de politie eens! Stel je voor! Onze generatie heeft vele probleemoplossers en uitvinders, die bereid zijn risico's te nemen, voortgebracht. We hadden vrijheid, we verzaakten, we hadden succes en namen verantwoording. Met al die dingen konden we zeer goed omgaan. Bij die generatie hoor jij ook. Wees blij dat je er toen bij was...

Deze brief wilde ik jullie niet onthouden.                                    
het zet je aan het denken.

Nostalgie                                Afbeelding

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lieve kleine hummeltjes, 

vaak moederziel alleen, 

gedumpt, verdwaald of wat dan ook, 

waar gaat 't met de wereld heen.

  

Pootje voor pootje, 

maar 'oh' wat zijn ze blij, 

sommige nog wat angstig, 

maar het zwerven is voorbij.

  

We vangen ze op, 

met alle liefde die we hebben, 

ze krijgen een plekje in een warm gezin. 

waar wij ze ontzettend lief hebben.

  

Voor een Gouden Toekomst gaan we zorgen, 

Al duurt het nog zo lang, 

Een heel warm thuis is wat ze verdienen,

                                                           en een liefdevol ontvang.

    Gedicht van Rinske